In Nederland doen we aan burgerparticipatie. Het idee dat wij als burgers meer kunnen betekenen voor de samenleving. Anno 2019 kent Nederland vele initiatieven. Projecten die op landelijk niveau een klein verschil maken maar voor een mens van grote waarde is. Deze week in beeld: het Voedselbos van Heleen Verbeek (25) en Marjolein Lommen (25).

Voedsel oogsten uit een natuurlijk ecosysteem met vaste bomen en planten, dat is simpel gezegd het idee van een voedselbos. Een duurzame manier van landbouw, waar de natuur het werk doet. Het principe van een voedselbos komt voort uit de permacultuur gedachtegoed: samenwerken en zorgen voor de natuur. Dat verhaal willen initiatiefnemers Heleen en Marjolein overbrengen aan de inwoners van het Limburgse dorp Velden.

In maart zijn de eerste bomen gepland te midden van het dorp. Makkelijk was het niet om het stuk grond te krijgen van de gemeente. Twee jaar heeft het uiteindelijk geduurd voordat ze konden beginnen. Op dit moment zijn de bomen nog sprietjes, maar over een aantal jaar moet het een heus bos worden.
Heleen en dorpsbewoner en penningmeester Jan zaaien bloemen in het veld, die in de toekomst van het bos insecten moeten gaan aantrekken.
Voordat ze het veldje kregen aangewezen, zijn ze eerst begonnen met het plaatsen van eetbare plantenbanken in het dorp. Marjolein (rechts) is bezig met het poten van aardbeien in de plantenbak naast de lagere school.
Elke maand organiseert het voedselbos een werkdag waarbij de inwoners kunnen meehelpen. Mensen enthousiast krijgen om mee te doen is nog wel een uitdaging. Tijdens deze ochtend helpt trouwe vrijwilligster Fenja mee met de aardbeien. Ook is uiteindelijk de bedoeling dat de inwoners zelf de zorg gaan dragen voor de plantenbanken in het dorp.
Terwijl de aardbeienplantjes in de grond worden geplaatst en we met kruiwagens door het dorp lopen, worden we vaak nagekeken. Maar soms wordt er ook een complimentje uitgedeeld “Het is toch altijd even afwachten wat de mensen gaan zeggen”, zegt Heleen (links). Niet iedereen in Velden is blij met de plantenbakken. Sommigen vinden het er niet mooi eruit zien of geloven niet in het idee.
Fenja krijgt eindelijk haar langverwachte ritje in de kruitwagen. “Soms denk je wel eens: waar doe je het voor?” vertelt Heleen. “Zeker tijdens het hele traject met de gemeente en de spanningen in het dorp. Maar de zaterdagen wanneer je gaat tuinieren en iets gaat creëren met mensen, zijn de leuke momenten waar je energie van krijgt.”
De regen komt tevoorschijn en de werkzaamheden in het toekomstige bos worden stilgelegd. Geduld heeft het bos nodig voordat het volledig kan functioneren. “Het is nog een lange weg en dat hoort er allemaal bij. Maar uiteindelijk hoop je wel dat het ergens heen gaat”

Categories: Fotografie

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *